Եթե մեզ հարցնեն, թե ինչ կփոխեինք աշխարհում կամ մեր դիմացինի մեջ, մենք ակնթարթորեն կգտնենք հարյուրավոր պատասխաններ, թերություններ ու լուծումներ, նշում է Դաշտավանի Սբ. Աստվածածին եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Աբրահամ քահանա Մարտիրոսյանը։
Տեր Աբրահամի խոսքով՝ մենք հակված ենք կարծելու, թե մեր խնդիրները դրսից են, բայց սաղմոսերգուն մեզ հիշեցնում է, որ իրական նորոգումը սկսվում է սեփական սրտի խորքից:
««Իմ մեջ մաքուր սիրտ հաստատի՛ր, Աստվա՛ծ, և արդար հոգի նորոգի՛ր իմ որովայնում» (Սաղմոս 50:12):
Եթե մեզ հարցնեն, թե ինչ կփոխեինք աշխարհում կամ մեր դիմացինի մեջ, մենք ակնթարթորեն կգտնենք հարյուրավոր պատասխաններ, թերություններ ու լուծումներ: Մենք վարպետացել ենք ուրիշների սխալները տեսնելու և աշխարհը «շտկելու» մեջ, բայց Մեծ Պահքը մեզ կանգնեցնում է ամենաանհարմար հայելու առջև: Այն մեզ ուղղված միակ հարցումն է. «Իսկ ի՞նչն է պետք փոխել քո՛ ներսում»:
Մենք հակված ենք կարծելու, թե մեր խնդիրները դրսից են, բայց սաղմոսերգուն մեզ հիշեցնում է, որ իրական նորոգումը սկսվում է սեփական սրտի խորքից: Պահքը ժամանակն է դադարեցնելու աշխարհը դատելու ընթացքը և սկսելու սեփական հոգու մաքրագործումը: Բոլորի մեջ փոխելու բաներ միշտ կգտնենք, բայց արդյո՞ք քաջություն ունենք տեսնելու մեր սեփական հպարտությունը, բարկությունը կամ անտարբերությունը: Աստծուց «մաքուր սիրտ» խնդրելը նշանակում է ընդունել, որ մենք ինքներս ունենք այդ փոփոխության կարիքը:
Երբ դադարում ենք ուրիշներին վերափոխելու անպտուղ ջանքերը և սկսում ենք մեր հոգու նորոգումը, աշխարհը մեր շուրջը սկսում է փոխվել ինքնաբերաբար: Որովհետև լույսը ոչ թե դրսից է գալիս, այլ ճառագում է ներսից՝ մաքուր սրտից ու արդար հոգուց»,- նշել է Տեր Հայրը։
